Twój pseudokod z arkusza obok prawdziwych instrukcji ARM64. Klikaj „Krok” i patrz, jak sygnały biegną między kodem a rejestrami: zielony to odczyt, bursztynowy to zapis.
Uproszczenie: każda instrukcja to jeden „takt”, a adresy rosną co 4 bajty, bo instrukcja ARM64 ma zawsze 32 bity. Wynik funkcji ARM64 zwraca w rejestrze w0, stąd mov w0, w1 przed ret.